Er wordt heel wat onderzoek gedaan in de poolgebieden. Op Svalbard is het meest noordelijke stadje Ny-Ålesund (78°55´NB-11°56´OL) op een afstand van 1231km van de Noordpool, waar in de zomer zo'n 130 wetenschappers in de zomer onderzoek verrichten, terwijl er in de winter zelfs zo'n 30 wetenschappers overwinteren. Temperatuur in de winter kan dalen tot -14 graden Celsius en in de zomer wordt het een milde +5 graden Celsius.
Bron: Kings Bay
Voor wie van de Engelse of Noorse taal totaal niets begrijpt, raad ik aan eens een kijkje te nemen op de Nederlandstalige website van de Nederlandse onderzoekers in Ny-Ålesund op Svalbard:
Website: Nederlands Poolstation Spitsbergen
Translate
zondag 4 mei 2008
vrijdag 18 april 2008
Svalbard Nieuws: Brand in Mijn in Barentsburg
Er waren gisteren 31 mijnwerkers aan het werk in de mijn van Trust Arktikugol in Barentsburg op Svalbard toen er op 450 meter diepte brand uitbrak. 29 van hen konden veilig geëvacueerd worden, maar een overleefde de brand niet en een andere is nog steeds vermist. De brand is ondertussen onder controle, maar het vuur is nog niet geblust. De Noorse overheid (Svalbard is onder Noors beheer) gaat een onderzoek instellen naar de oorzaak van de brand.
Bron: The Norway Post
Bron: The Norway Post
dinsdag 15 april 2008
Beluga: Informatieboekje
Vandaag is het informatieboekje van Beluga Expeditions & Adventures in verband met mijn expeditie op Svalbard/Spitsbergen bij mij thuis aangekomen. Inhoud gaat over hoe je je aanpast aan Svalbard inzake het klimaat, het wat, waar en wanneer, de bescherming van Spitsbergen, gedragsregels, een lijst met eventuele georganiseerde dagexcursies, flora en fauna, veiligheidsregels (schip, ijsberen), rijkelijk geïllustreerd met 44 kleurenfoto's. Dank aan Beluga Expeditions & Adventures voor de ongelooflijke service. Het aftellen is nu echt wel begonnen: Nog 101 dagen.
Website: Beluga Expeditions & Adventures
Website: Beluga Expeditions & Adventures
woensdag 9 april 2008
Svalbard Nieuws: Historische Vlucht naar de Noordpool Gelukt
De twee Tsjechen, Petr Bold en Richard Santus, die een paar dagen geleden vanop Svalbard zouden vertrekken om een vlucht te maken naar de Noordpool (zie vorig bericht), zijn daarin geslaagd. Vandaag is het bericht gepubliceerd. Na het opstijgen op de luchthaven van Longyearbyen (Svalbard) werd de geplande tussenstop overgeslagen om rechtstreeks naar de noordpool te vliegen. Het was een ruwe vlucht en tijdens het tanken op de terugweg op de ijsbasis van Barneo moesten ze motoren laten draaien. De temperatuur was -25 graden Celsius. De vlucht duurde 10 uur en 40 minuten en het vliegtuig (L-200 Morava) heeft al die tijd perfect gewerkt. Na onderhoud en nazicht van het vliegtuig op Svalbard worden de piloten met hun vliegtuig donderdag in Praag verwacht.
Bron: Prague Daily Monitor
Bron: Prague Daily Monitor
donderdag 3 april 2008
Svalbard Nieuws: Historische Vlucht naar de Noordpool
Twee Tsjechen, Petr Bold en Richard Santus, gaan deze maand een vlucht maken naar de Noordpool. Op zich is dat al speciaal, maar deze vlucht is nog meer speciaal aangezien het vliegtuig waarmee ze vliegen is de L-200 Morava, in Tsjechië ontworpen halverwege de jaren 50. Petr Bold en Richard Santus willen hiermee het 50-jarig bestaan van de L-200 Morava vieren, een vliegtuig dat zelfs nu nog gebruikt wordt onder meer voor de opleiding van piloten. Petr Bold en Richard Santus zijn op alles voorzien. Ze hebben zwemvesten, genoeg eten en drinken en zelfs een wapen bij zich voor in het geval ze neerstorten en ze worden aangevallen door een ijsbeer. Ze zijn voorbereid op een noodlanding op het ijs en zelfs op het water. De eigenlijke vlucht naar de Noordpool vertrekt in Svalbard naar Barneo, de Russische ijsbasis zo'n 150km van de Noordpool. Daar wordt dan bijgetankt waarna de vlucht naar de Noordpool aangevangen wordt. Petr Bold en Richard Santus zullen niets aan het toeval overlaten dus als het weer te slecht/gevaarlijk wordt tijdens de vlucht, keren ze terug naar Svalbard, zelfs als ze de Noordpool niet bereikt hebben. Als alles goed gaat zouden de twee piloten na de vlucht Svalbard-Noordpool terug thuis moeten zijn op het eind van de maand.
Bron: Radio Praha The international service of Czech Radio
Bron: Radio Praha The international service of Czech Radio
maandag 31 maart 2008
Svalbard Nieuws: Helikopter Stort Neer
Een Russische Mi-8 helikopter van Trust Arcticugol is gisteren neergestort in Barentsburg op Svalbard. Tijdens de landing gooide een windvlaag de helikopter tegen een hangaar. Drie van de negen mensen aan boord overleefden de crash niet en twee waren zwaar gewond.
Bron: The Norway Post
Bron: The Norway Post
maandag 24 maart 2008
Svalbard: Arktisexpedition
Stefan Jendersie en Matthias Runge zijn vlak voor het weekend vertrokken op een expeditie op Svalbard. Het doel is de 80ste breedtegraad noord te bereiken op het noordelijkste punt van Ny Friesland. Na een paar dagen vliegtuig reizen en wachten op hun materieel zijn ze dan van start gegaan voor hun 450km lange reis op skies met een slee. Op de terugweg zijn Stefan en Matthias van plan de hoogste berg van Svalbard te beklimmen: Newtontoppen (1713m). Af en toe zal ik hier op deze blog een berichtje posten van de vooruitgang van deze expditie, maar je kan deze expeditie natuurlijk ook volgen op de website van Stefan Jendersie en Matthias Runge:
Website: Officiële Website Arktisexpedition
zondag 23 maart 2008
Svalbard Geschiedenis
Enkele belangrijke gebeurtenissen in de geschiedenis van Svalbard.
De term Svalbard (koude kust) komt het eerste voor in de IJslandse Edda's uit de 12de en 13de eeuw. De Edda is een verzameling literaire en mythologische werken uit het middeleeuwse IJsland. Wat met Svalbard op dat moment bedoeld wordt is niet zeker en het is ook niet zeker dat de IJslandse Vikings het huidige Svalbard hadden ontdekt.
Wel zeker is dat de Nederlandse zeevaarder Willem Barents in 1596 Björnöya en Spitsbergen ontdekte, maar dat was toeval omdat Barents op zoek was naar een kortere route naar het oosten via de Noordpool. Barents gaf de naam Spitsbergen omdat het land zo'n spitse bergen heeft. Met Barents kwamen er verslagen van vele zeezoogdieren en walvissen. In het begin van de 17de eeuw werd er al jacht gemaakt op dieren en in 1612 werd de jacht op walvissen geopend. In het begin enkel de Nederlanders en Engelsen, maar vanaf 1617 ook de Denen en de Noren. Plaatsnamen als Amsterdamöya, Dansköya en Engelskbukta verwijzen nog naar die tijd. In 1619 werd de nederzetting Smeerenburg door Nederlandse walvisvaarders gesticht. In 1625 waren er al zeer goede kaarten van Svalbard. Rond 1697 kwamen er de eerste permanente Russische nederzettingen op Spitsbergen. Die Russische bewoners waren jagers en monniken.
In het begin van de 18de eeuw was het walvis bestand zo achteruit gegaan door overbevissing, dat het jagen op walvissen niets meer opbracht.
De eerste wetenschappelijke expeditie werd uitgevoerd door Nordenskiöld in 1873. In 1882 maakten Nathorst en De Geer een studie van de ondergrond van Svalbard. Andere expdities waren die van Peary die probeerde de Noordpool te bereiken vanuit Spitsbergen, maar strandde op 800km van de Noordpool. In 1896 deed de Zweed Andrée een poging om de Noordpool te bereiken met een ballon vanuit Dansköya, maar zijn lichaam en uitrusting werden pas in 1930 teruggevonden op het noordoostelijke eiland Kvitöya. Het was pas in 1926 dat Byrd erin slaagde vanuit Spitsbergen heen en terug te vliegen naar de Noordpool.
Svalbard was een niemandsland omdat geen enkel ander land ervoor interesse had. In 1906 stichtte de Amerikaan Munro Longyear de Arctic Coal Company, om steenkool te ontginnen nabij Longyear City (Longyearbyen). Niet lang daarna volgden Nederlandse, Britse, Zweedse en Duitse maatschappijen. Het was pas in 1920 dat er een officiële erkenning kwam van Svalbard met het tekenen van het Verdrag van Spitsbergen door negen landen (later kwamen de Sovjet Unie en Duitsland er ook nog bij. Het verdrag bepaalt dat de territoriale soevereiniteit over Svalbard met inbegrip van Bereneiland en Jan Mayen, onder Noorse bevoegdheid valt. Svalbard moet gedemilitariseerd blijven en de andere landen die het verdrag ondertekenden zouden dezelfde economische rechten hebben als Noorwegen, maar onder de Noorse wet. In 1916 hadden de Amerikanen Longyearbyen al verkocht aan de Noren en de Nederlanders verkochten Barentsburg aan de Russen in 1920. Bij het vertrek van de Zweden, bleven na 1930 enkel nog de Noorse en Russische koolmijnen open.
Tijdens de tweede wereldoorlog bleek Svalbard een strategische ligging te hebben op de bevoorradingsroute van Amerika naar de Sovjet Unie. Duitsland heeft grote bombardementen uitgevoerd op Spitsbergen (Longyearbyen), maar een Duitse bezetting is nooit gebeurd.
1960 is het begin van de sluiting van de koolmijnen en ondanks dat er op dit moment Russische plannen zijn om de mijn in Pyramiden (die in 2000 is gesloten) opnieuw te openen zijn enkel de Noorse koolmijn bij Longyearbyen en de Russische mijn bij Barentsburg open.
Bron: Universiteit Antwerpen
De term Svalbard (koude kust) komt het eerste voor in de IJslandse Edda's uit de 12de en 13de eeuw. De Edda is een verzameling literaire en mythologische werken uit het middeleeuwse IJsland. Wat met Svalbard op dat moment bedoeld wordt is niet zeker en het is ook niet zeker dat de IJslandse Vikings het huidige Svalbard hadden ontdekt.
Wel zeker is dat de Nederlandse zeevaarder Willem Barents in 1596 Björnöya en Spitsbergen ontdekte, maar dat was toeval omdat Barents op zoek was naar een kortere route naar het oosten via de Noordpool. Barents gaf de naam Spitsbergen omdat het land zo'n spitse bergen heeft. Met Barents kwamen er verslagen van vele zeezoogdieren en walvissen. In het begin van de 17de eeuw werd er al jacht gemaakt op dieren en in 1612 werd de jacht op walvissen geopend. In het begin enkel de Nederlanders en Engelsen, maar vanaf 1617 ook de Denen en de Noren. Plaatsnamen als Amsterdamöya, Dansköya en Engelskbukta verwijzen nog naar die tijd. In 1619 werd de nederzetting Smeerenburg door Nederlandse walvisvaarders gesticht. In 1625 waren er al zeer goede kaarten van Svalbard. Rond 1697 kwamen er de eerste permanente Russische nederzettingen op Spitsbergen. Die Russische bewoners waren jagers en monniken.
In het begin van de 18de eeuw was het walvis bestand zo achteruit gegaan door overbevissing, dat het jagen op walvissen niets meer opbracht.
De eerste wetenschappelijke expeditie werd uitgevoerd door Nordenskiöld in 1873. In 1882 maakten Nathorst en De Geer een studie van de ondergrond van Svalbard. Andere expdities waren die van Peary die probeerde de Noordpool te bereiken vanuit Spitsbergen, maar strandde op 800km van de Noordpool. In 1896 deed de Zweed Andrée een poging om de Noordpool te bereiken met een ballon vanuit Dansköya, maar zijn lichaam en uitrusting werden pas in 1930 teruggevonden op het noordoostelijke eiland Kvitöya. Het was pas in 1926 dat Byrd erin slaagde vanuit Spitsbergen heen en terug te vliegen naar de Noordpool.
Svalbard was een niemandsland omdat geen enkel ander land ervoor interesse had. In 1906 stichtte de Amerikaan Munro Longyear de Arctic Coal Company, om steenkool te ontginnen nabij Longyear City (Longyearbyen). Niet lang daarna volgden Nederlandse, Britse, Zweedse en Duitse maatschappijen. Het was pas in 1920 dat er een officiële erkenning kwam van Svalbard met het tekenen van het Verdrag van Spitsbergen door negen landen (later kwamen de Sovjet Unie en Duitsland er ook nog bij. Het verdrag bepaalt dat de territoriale soevereiniteit over Svalbard met inbegrip van Bereneiland en Jan Mayen, onder Noorse bevoegdheid valt. Svalbard moet gedemilitariseerd blijven en de andere landen die het verdrag ondertekenden zouden dezelfde economische rechten hebben als Noorwegen, maar onder de Noorse wet. In 1916 hadden de Amerikanen Longyearbyen al verkocht aan de Noren en de Nederlanders verkochten Barentsburg aan de Russen in 1920. Bij het vertrek van de Zweden, bleven na 1930 enkel nog de Noorse en Russische koolmijnen open.
Tijdens de tweede wereldoorlog bleek Svalbard een strategische ligging te hebben op de bevoorradingsroute van Amerika naar de Sovjet Unie. Duitsland heeft grote bombardementen uitgevoerd op Spitsbergen (Longyearbyen), maar een Duitse bezetting is nooit gebeurd.
1960 is het begin van de sluiting van de koolmijnen en ondanks dat er op dit moment Russische plannen zijn om de mijn in Pyramiden (die in 2000 is gesloten) opnieuw te openen zijn enkel de Noorse koolmijn bij Longyearbyen en de Russische mijn bij Barentsburg open.
Bron: Universiteit Antwerpen
zaterdag 15 maart 2008
Svalbard Nieuws: Toeristische Attractie
Als je op Svalbard bent dan is een van de bekendste toeristische attracties de ijsberen. Het zou natuurlijk kunnen zijn dat die attractie je recht in je gezicht staart... Het aantal ijsberen op en rond Svalbard wordt geschat tussen de 4000 en 5000. IJsberen kunnen 500 kilogram wegen. Ze hebben het liefst zeehonden op het menu, maar ze jagen op alles wat beweegt. Angst kennen ze totaal niet. Er wordt dan ook met aandrang gevraagd een geweer mee te nemen als je buiten een bewoond gebied trekt. Of het is zoals de Brit Tony van Eyken (leeft al 2 jaar op Svalbard) zegt: "Je kan ofwel een geweer meenemen of een camera, want als je je camera bij je hebt dan zie je nooit een beer." Later voegde hij daaraan toe dat je niemand moet aanmoedigen om alleen een camera mee te nemen en niet een geweer.
Bron: ABC News
Bron: ABC News
maandag 3 maart 2008
Svalbard Nieuws: Zonsopgang en het Einde van de Poolnacht
De zon is weer te zien op Svalbard (dit weekend). De zon ging onder in oktober vorig jaar om nu pas na enkele maanden weer te verschijnen. In februari was er wel al een lichte schijn van het indirect licht van de zon geweest, maar het einde van de poolnacht is met het verschijnen van de zon boven de horizon een feit. De zon zal weer voor opwarming en licht zorgen. Elke dag zal het zonlicht 20 minuten langer duren dan de vorige dag.
Bron: International Herald Tribune
Bron: International Herald Tribune
Abonneren op:
Posts (Atom)